Willem van Veldhuizen
Schilders
De Rotterdamse schilder Willem van Veldhuizen (1954) volgde zijn opleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten in zijn geboortestad. Een jaar na zijn afstuderen ontving hij in 1978 de Koninklijke Subsidie voor vrije schilderkunst.
In het indrukwekkende oeuvre dat Van Veldhuizen de afgelopen 30 jaar bij elkaar schilderde, is een belangrijk thema ‘het museuminterieur’. Van Veldhuizen beschouwt musea ‘als de kathedralen van de moderne tijd: prestigieus met veel aandacht voor de architectuur en tegelijkertijd sober om de kunst alle ruimte te geven’.
De aantrekkingskracht tot dit onderwerp is gevoelsmatig, de weerslag ervan is een rationeel proces. Hij schildert de ruimte niet letterlijk na; door te spelen met perspectief en veranderingen aan te brengen in de compositie schept hij zijn eigen ruimtes en past hij het uitzicht aan.
‘Ik vertrek wel vanuit een realiteit, maar tijdens het schilderen ben ik bezig met abstracte dingen zoals vorm en kleur.’
Van Veldhuizens interieurschilderijen hebben veelal een vaste opbouw. Het bovenste, smalle gedeelte van het doek toont de achterwand of een glazen wand met zicht op een tuin of stedelijk landschap. De voorgrond is vaak een groot vloeroppervlak, dat weerspiegelt en daardoor een vergaande mate van abstractie veroorzaakt. Het achterste gedeelte is tot in precisie geschilderd. Die twee componenten, abstractie en realisme, geven het beeld niet alleen een duidelijk evenwicht maar leveren ook een intrigerend kijkspel op. Wat Van Veldhuizen bezighoudt is het zoeken naar een balans op het platte vlak, de aantrekkingskracht van het grote kleurenvlak en de vibratie van de kleuren op een groot doek. Hij werkt lang aan één schilderij en heeft dus een kleine productie; ongeveer 5 doeken per jaar.
Werk van Willem van Veldhuizen werd onder meer getoond op PAN Amsterdam, Tefaf Maastricht en ‘Dutch Art Now’ in New York, en is opgenomen in internationale particuliere en museale collecties.
In het indrukwekkende oeuvre dat Van Veldhuizen de afgelopen 30 jaar bij elkaar schilderde, is een belangrijk thema ‘het museuminterieur’. Van Veldhuizen beschouwt musea ‘als de kathedralen van de moderne tijd: prestigieus met veel aandacht voor de architectuur en tegelijkertijd sober om de kunst alle ruimte te geven’.
De aantrekkingskracht tot dit onderwerp is gevoelsmatig, de weerslag ervan is een rationeel proces. Hij schildert de ruimte niet letterlijk na; door te spelen met perspectief en veranderingen aan te brengen in de compositie schept hij zijn eigen ruimtes en past hij het uitzicht aan.
‘Ik vertrek wel vanuit een realiteit, maar tijdens het schilderen ben ik bezig met abstracte dingen zoals vorm en kleur.’
Van Veldhuizens interieurschilderijen hebben veelal een vaste opbouw. Het bovenste, smalle gedeelte van het doek toont de achterwand of een glazen wand met zicht op een tuin of stedelijk landschap. De voorgrond is vaak een groot vloeroppervlak, dat weerspiegelt en daardoor een vergaande mate van abstractie veroorzaakt. Het achterste gedeelte is tot in precisie geschilderd. Die twee componenten, abstractie en realisme, geven het beeld niet alleen een duidelijk evenwicht maar leveren ook een intrigerend kijkspel op. Wat Van Veldhuizen bezighoudt is het zoeken naar een balans op het platte vlak, de aantrekkingskracht van het grote kleurenvlak en de vibratie van de kleuren op een groot doek. Hij werkt lang aan één schilderij en heeft dus een kleine productie; ongeveer 5 doeken per jaar.
Werk van Willem van Veldhuizen werd onder meer getoond op PAN Amsterdam, Tefaf Maastricht en ‘Dutch Art Now’ in New York, en is opgenomen in internationale particuliere en museale collecties.
Tentoonstellingen
21 april 2012 : ArtAntique Utrecht 201229 januari 2012 : Tentoonstelling Realisten
