Volkert Olij
Schilders
Volkert Olij (Willemstad, Curaçao, 1951) volgde zijn opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam en de Kunsthochschule in Keulen (Duitsland). Zijn werk werd getoond op prestigieuze beurzen als PAN Amsterdam, Tefaf Maastricht en de London Art Fair. Olij woont en werkt in Den Haag.
Volkert Olij werkt met eenvoudige, strakke, geometrische vormen en een beperkt (bijna monochroom) palet met weinig primaire kleuren. In zijn composities gebruikt hij voorwerpen waarvan de vorm en de ‘huid’ hem aanspreken: oude, soms gedeeltelijk matte flesjes, kommetjes met craquelé, oliekannetjes met deukjes…
Olij vindt ze meestal op het platteland in Frankrijk, waar hij een klein huis heeft en graag vide greniers bezoekt. Daar speurt hij naar voorwerpen die al een leven achter de rug hebben, letterlijk ‘doorleefd’ zijn. In zijn Haagse atelier besteedt hij veel tijd om te komen tot de juiste compositie. Olij zegt daarover: ‘Ik wil een sfeer creëren van uiterste concentratie en rust - ‘stilte’ eigenlijk.’
De schilderijen van Olij zijn dan ook geen stillevens in de traditionele zin. Net als bij de Italiaanse schilder Giorgio Morandi is het stilleven niet het doel maar het middel. Het gaat Olij om het onderzoek naar de compositie, de vlakverdeling. De voorwerpen die hij schildert en de restruimte eromheen zijn gelijkwaardig. Dat maakt zijn werk soms eerder abstract dan figuratief. De voorwerpen fungeren als geometrische basisvormen: een fles, een kom, een oliespuit, een blik of een witte bol. Zij krijgen hun uiteindelijke lading door het licht. Daarmee ontstaat niet alleen een tijdloze, serene rust, maar ook spannende contrasten tussen glans en schaduw, tussen licht en donker. Het eindresultaat zuigt de kijker ‘naar binnen’ en nodigt uit tot meditatie.
Werk van Volkert Olij bevindt zich onder meer in de collectie van Unilever te Rotterdam, de Fondation Bemberg in Toulouse (Frankrijk) en in het Providence Museum of Art (VS).
Volkert Olij werkt met eenvoudige, strakke, geometrische vormen en een beperkt (bijna monochroom) palet met weinig primaire kleuren. In zijn composities gebruikt hij voorwerpen waarvan de vorm en de ‘huid’ hem aanspreken: oude, soms gedeeltelijk matte flesjes, kommetjes met craquelé, oliekannetjes met deukjes…
Olij vindt ze meestal op het platteland in Frankrijk, waar hij een klein huis heeft en graag vide greniers bezoekt. Daar speurt hij naar voorwerpen die al een leven achter de rug hebben, letterlijk ‘doorleefd’ zijn. In zijn Haagse atelier besteedt hij veel tijd om te komen tot de juiste compositie. Olij zegt daarover: ‘Ik wil een sfeer creëren van uiterste concentratie en rust - ‘stilte’ eigenlijk.’
De schilderijen van Olij zijn dan ook geen stillevens in de traditionele zin. Net als bij de Italiaanse schilder Giorgio Morandi is het stilleven niet het doel maar het middel. Het gaat Olij om het onderzoek naar de compositie, de vlakverdeling. De voorwerpen die hij schildert en de restruimte eromheen zijn gelijkwaardig. Dat maakt zijn werk soms eerder abstract dan figuratief. De voorwerpen fungeren als geometrische basisvormen: een fles, een kom, een oliespuit, een blik of een witte bol. Zij krijgen hun uiteindelijke lading door het licht. Daarmee ontstaat niet alleen een tijdloze, serene rust, maar ook spannende contrasten tussen glans en schaduw, tussen licht en donker. Het eindresultaat zuigt de kijker ‘naar binnen’ en nodigt uit tot meditatie.
Werk van Volkert Olij bevindt zich onder meer in de collectie van Unilever te Rotterdam, de Fondation Bemberg in Toulouse (Frankrijk) en in het Providence Museum of Art (VS).
Tentoonstellingen
28 september 2008 : Groeps Tentoonstelling19 april 2009 : Art & Antiques Fair 'S-Hertogenbosch
10 januari 2010 : Reisverhalen
09 januari 2011 : Groepstentoonstelling Realisten
29 januari 2012 : Tentoonstelling Realisten
