Tommaso Cascella
Schilders
Tommaso Cascella werd geboren in Rome op 10 juli 1951, waar hij woont en werkt. Zijn kunstwerken bestaan uit schilderijen, sculpturen, mozaïeken en keramiek. De titels van zijn werken refereren vaak naar poëzie en literatuur, wat zijn liefde voor boeken duidelijk laat zien.
Zijn eerste solo-tentoonstelling werd georganiseerd in de Galerie van Luigi De Ambrogi in Milaan, 1985. Na zijn rondreis door India hield hij zijn eerste sculpturen tentoonstelling in Rome, en nam deel aan de XXI Biennale di Gubbio. Sindsdien is hij in veel tentoonstellingen te zien geweest, vooral binnen Italië, maar ook internationaal, waaronder Zwitserland, Duitsland, Slowakije en Japan. In 2007 nam hij deel aan talrijke groepstentoonstellingen in Italië, zijn er drie persoonlijke tentoonstellingen opgezet op de volgende locaties: Eventinove de galerij van Turijn, de Stichting van de auteur van de hedendaagse keramiek Deruta en het Archeologisch Museum van Terni.
Cascella richt zich in zijn werken op één van de basis elementen van schilderen; kleur. Het gebruik van kleur is vanaf het begin karakteriserend geweest voor het artistieke onderzoek van deze kunstenaar. Een groot Frans kunstenaar, een schilder van licht en verbazingwekkende harmonieën van kleuren, zei eens; “Ik besta voor kleur”. Maar als men naar Tommaso Cascella’s schilderijen kijkt, met een kleine draai, zou men zeggen; “Het is voor de kleur dat schilderen bestaat”.
De ‘warme’ lyrische abstractie van Tommaso Cascella is ongetwijfeld verbonden met de gevoeligheid van kleur, welke explodeert in een arrangement van chromatische velden. De pure en prachtig heldere kleuren zijn de verleidelijke hoofdpersoon in zijn kunstwerken. Het is kleur die het oppervlak doorkruist, de velden ‘bouwt’ en de visuele dimensie bepaald. Maar Cascella’s abstracte beeltenissen refereren niet naar voorbedachte modules of plannen, maar ze bewegen zich vrij in vastberaden en veranderende vormen, in een ruimte van vrijheid. Cascella’s abstractie is niet ontstaan uit de logica van constructivisme welke gebaseerd is op een formeel en ‘geometrisch’ oppervlak, strikt tweedimensionaal, gestructureerd in overlappende vormen en stroken: Cascella’s abstracte werken zijn opgebouwd uit lijnen in spanning, en onregelmatige geometrische vormen in een onstabiele balans.
Dit is een kenmerk die altijd in Cascella’s werk terugkomt en welke zich vooral ontplooide eind jaren tachtig. In de jaren negentig veranderde dit licht naar het oproepen van hemelluchten van een intense en bijna magische kleur blauw, samen met een elegante combinatie van contrasterende elementen (de fysiekheid van metaal, de ontastbaarheid van een schaduw, de warmte van een schilderij en de koudheid van ijzer). In zijn meer recente werken heeft Cascella een nog verdere verbeeldende perfectie bereikt, zijn werken lijken meer ‘af’ te zijn, zodat de architectuur van het beeld in perfecte balans is met de twee componenten die de bodem waren voor zijn artistieke onderzoek; een bestudeerd idee van de compositie en een intens lyrisme van kleur.
Cascella creëert verhaallijnen en mysterieuze dimensies in zijn schilderijen. De draad van een geheim verhaal verbindt alle werken met elkaar, elk sculptuur en ook elk schilderij, in een vertelling zonder plot of verhaal. Ze zijn iets wat tegelijkertijd verder weg en dichterbij is.
http://www.cascellatommaso.com/
(Tekst geïnspireerd door de tekst van Silvia Evangelisti)
Zijn eerste solo-tentoonstelling werd georganiseerd in de Galerie van Luigi De Ambrogi in Milaan, 1985. Na zijn rondreis door India hield hij zijn eerste sculpturen tentoonstelling in Rome, en nam deel aan de XXI Biennale di Gubbio. Sindsdien is hij in veel tentoonstellingen te zien geweest, vooral binnen Italië, maar ook internationaal, waaronder Zwitserland, Duitsland, Slowakije en Japan. In 2007 nam hij deel aan talrijke groepstentoonstellingen in Italië, zijn er drie persoonlijke tentoonstellingen opgezet op de volgende locaties: Eventinove de galerij van Turijn, de Stichting van de auteur van de hedendaagse keramiek Deruta en het Archeologisch Museum van Terni.
Cascella richt zich in zijn werken op één van de basis elementen van schilderen; kleur. Het gebruik van kleur is vanaf het begin karakteriserend geweest voor het artistieke onderzoek van deze kunstenaar. Een groot Frans kunstenaar, een schilder van licht en verbazingwekkende harmonieën van kleuren, zei eens; “Ik besta voor kleur”. Maar als men naar Tommaso Cascella’s schilderijen kijkt, met een kleine draai, zou men zeggen; “Het is voor de kleur dat schilderen bestaat”.
De ‘warme’ lyrische abstractie van Tommaso Cascella is ongetwijfeld verbonden met de gevoeligheid van kleur, welke explodeert in een arrangement van chromatische velden. De pure en prachtig heldere kleuren zijn de verleidelijke hoofdpersoon in zijn kunstwerken. Het is kleur die het oppervlak doorkruist, de velden ‘bouwt’ en de visuele dimensie bepaald. Maar Cascella’s abstracte beeltenissen refereren niet naar voorbedachte modules of plannen, maar ze bewegen zich vrij in vastberaden en veranderende vormen, in een ruimte van vrijheid. Cascella’s abstractie is niet ontstaan uit de logica van constructivisme welke gebaseerd is op een formeel en ‘geometrisch’ oppervlak, strikt tweedimensionaal, gestructureerd in overlappende vormen en stroken: Cascella’s abstracte werken zijn opgebouwd uit lijnen in spanning, en onregelmatige geometrische vormen in een onstabiele balans.
Dit is een kenmerk die altijd in Cascella’s werk terugkomt en welke zich vooral ontplooide eind jaren tachtig. In de jaren negentig veranderde dit licht naar het oproepen van hemelluchten van een intense en bijna magische kleur blauw, samen met een elegante combinatie van contrasterende elementen (de fysiekheid van metaal, de ontastbaarheid van een schaduw, de warmte van een schilderij en de koudheid van ijzer). In zijn meer recente werken heeft Cascella een nog verdere verbeeldende perfectie bereikt, zijn werken lijken meer ‘af’ te zijn, zodat de architectuur van het beeld in perfecte balans is met de twee componenten die de bodem waren voor zijn artistieke onderzoek; een bestudeerd idee van de compositie en een intens lyrisme van kleur.
Cascella creëert verhaallijnen en mysterieuze dimensies in zijn schilderijen. De draad van een geheim verhaal verbindt alle werken met elkaar, elk sculptuur en ook elk schilderij, in een vertelling zonder plot of verhaal. Ze zijn iets wat tegelijkertijd verder weg en dichterbij is.
http://www.cascellatommaso.com/
(Tekst geïnspireerd door de tekst van Silvia Evangelisti)
.jpg)
