Jean Louis Corby
Beeldhouwers
Jean Louis Corby werd op 31 januari geboren in Parijs. Hij studeerde in Nice aan het Technisch Lyceum Eucalyptus, wat geen artistieke opleiding was. Niettemin vestigde hij zich in 1978 als kunstschilder. Pas in 1985 begon hij zich op beeldhouwen toe te leggen. Via experimenten in klei kwamen de specifieke Corby figuren tot stand, waarin hoekige en ronde vormen elkaar versterken.
Toen zijn stijl was uitgekristalliseerd verschenen de uitvoeringen in brons, een materiaal dat nog meer expressiemogelijkheden biedt, ondermeer door patinage. Daar maakt Corby dan ook dankbaar gebruik van. Ieder beeld heeft een andere kleurtoon, waardoor beelden onderling een spannende relatie in de ruimte aangaan. Zijn indrukwekkende repertoire van anonieme menscontouren in brons is op te vatten als een groot proefondervindelijk verkregen bewijs voor de zeggingskracht van beweging. Corby is grondig, hij onderzoekt ons gehele pakket aan bewegingsmogelijkheden. Van het grote bewegen, zoals je dat tegenkomt in de danskunst , de sport, de acrobatiek, tot het minieme gebaar.
Interessant is dat het werk van Corby, gewild of ongewild, ook nog een cultuurkritische component bevat. Het doet je in ieder geval vraagtekens zetten bij onze opvatting over identiteit en authenticiteit. In onze maatschappij zijn dat hebbedingen die er toe doen. Aan de verwerving wordt veel geld en moeite gespendeerd. Zoeken wij niet in de verkeerde hoek naar deze schatten en te ver van huis?
Omdat het werk van deze Franse kunstenaar zo vol van boodschappen zit en tegelijkertijd zo diep emotioneert, is vanuit artistiek gezichtspunt gezien zijn lucide, abstraherende stijl een verademing. De perfecte afwerking van het werk draagt zeker bij aan de zeggingskracht. Hij laat zien dat het grote bewegen schoonheid oproept, verwondering en ons doet openstaan voor dimensies buiten de menselijke maat. Het kleine gebaar, daarentegen, is kennelijk sociaal van aard. Het brengt begrip en empathie voort. Hoe weinig inspanning blijkt er nodig om elkaar te beroeren.
Corby’s sculpturen zijn te zien in exposities over de hele wereld, waaronder Frankrijk, België, Engeland en de Verenigde Staten.
Toen zijn stijl was uitgekristalliseerd verschenen de uitvoeringen in brons, een materiaal dat nog meer expressiemogelijkheden biedt, ondermeer door patinage. Daar maakt Corby dan ook dankbaar gebruik van. Ieder beeld heeft een andere kleurtoon, waardoor beelden onderling een spannende relatie in de ruimte aangaan. Zijn indrukwekkende repertoire van anonieme menscontouren in brons is op te vatten als een groot proefondervindelijk verkregen bewijs voor de zeggingskracht van beweging. Corby is grondig, hij onderzoekt ons gehele pakket aan bewegingsmogelijkheden. Van het grote bewegen, zoals je dat tegenkomt in de danskunst , de sport, de acrobatiek, tot het minieme gebaar.
Interessant is dat het werk van Corby, gewild of ongewild, ook nog een cultuurkritische component bevat. Het doet je in ieder geval vraagtekens zetten bij onze opvatting over identiteit en authenticiteit. In onze maatschappij zijn dat hebbedingen die er toe doen. Aan de verwerving wordt veel geld en moeite gespendeerd. Zoeken wij niet in de verkeerde hoek naar deze schatten en te ver van huis?
Omdat het werk van deze Franse kunstenaar zo vol van boodschappen zit en tegelijkertijd zo diep emotioneert, is vanuit artistiek gezichtspunt gezien zijn lucide, abstraherende stijl een verademing. De perfecte afwerking van het werk draagt zeker bij aan de zeggingskracht. Hij laat zien dat het grote bewegen schoonheid oproept, verwondering en ons doet openstaan voor dimensies buiten de menselijke maat. Het kleine gebaar, daarentegen, is kennelijk sociaal van aard. Het brengt begrip en empathie voort. Hoe weinig inspanning blijkt er nodig om elkaar te beroeren.
Corby’s sculpturen zijn te zien in exposities over de hele wereld, waaronder Frankrijk, België, Engeland en de Verenigde Staten.
Tentoonstellingen
25 september 2011 : Peter Bol10 december 2008 : Kerst Tentoonstelling
01 november 2009 : De liefde betrapt
08 september 2010 : Open Art Fair Utrecht
29 augustus 2010 : De smaak van schoonheid
