Een afsplitsing van een groot internationaal kunstenaarscongres in Parijs, brengt op 8 november 1948 zes kunstenaars samen. Met de tweede wereldoorlog nog vers in het geheugen, geloven ze niet meer in de rede. Zij streven naar een wereld zonder deze beperkingen; geen grenzen, geen conflicten. Een kunst vóór en vooral ook dóór iedereen, ongeacht klasse, nationaliteit, kennis- en opleidingsniveau. JORN [COpenhague], DOTREMONT, NOIRET [BRuxelles], APPEL, CONSTANT en CORNEILLE [Amsterdam] richten de CoBrA groep op, een woord samengesteld uit de eerste letters van de drie steden waar zij vandaan komen.

Deze nieuwe groep zet zich af tegen de regels van de kunstacademie en streeft naar een ongedwongen kunst; vorm, lijn en kleur moeten de weergave zijn van een puur spontane actie. Ze aarzelen dan ook niet terug te grijpen naar primitieve kunst, kindertekeningen en outsider art. Al gauw werd de kern van de CoBrA groep uitgebreid met andere, ook uit andere steden en landen afkomstige kunstenaars en dit maal niet alleen schilders, maar ook beeldhouwers, dichters, fotografen en filmmakers.

Uiteindelijk zijn meer dan veertig kunstenaars lid of zijdelings betrokken geweest bij CoBrA tot de opheffing van de groep in november 1951. In deze korte tijd van haar bestaan vonden twee grote tentoonstellingen plaats: één in 1949 in Amsterdam en één in 1951 in Luik. Het grote verschil tussen beide tentoonstellingen was het gegroeide belang van het individu. Dit overschaduwde de alles overstijgende iedereen-gelijk gedachte van het eerste uur en zaaide verdeeldheid binnen de groep. De Luikse manifestatie werd daarom de laatste manifestatie en de Cobragroep werd opgeheven.

Tentoonstellingen

13 februari 2011 : Evert den Hartog, Naoorlogse Abstracte kunst en een kleine collectie CoBrA