André Cottavoz
Schilders
André Cottavoz is geboren in 1922 te Frankrijk. Hij studeerde aan de Ecole des Beaux-Arts in Lyon. Inmiddels is deze ware Franse kunstenaar hoogbejaard, maar hij is nog altijd zelf in de ban van de schoonheid van zijn Zuid Frankrijk en is het schilderen allerminst moe.
Als lid van de Nieuwe Figuratieve School van Lyon, opgericht na een groepstentoonstelling in de Zijdestad (1948), was de schilder verzekerd van een vernieuwd theoretisch kader en collega’s die het net als hij graag tegen dominante tegenstromingen opnamen. Cottavoz en zijn medestanders, (ook wel Les Sanzistes genoemd), konden bovendien steeds rekenen op een trouwe achterban van liefhebbers en verzamelaars.
In 1953 kreeg zijn reputatie een impuls door Le Prix Fénéon, een aanmoedigingsprijs van de universiteit van Parijs. In de volgende decennia zou hij uitgroeien tot een alom gerespecteerd schilder en graficus.
Romantisch zijn de olieverfen van Cottavoz absoluut, maar vooral bevrijdend blijmoedig. Dat is iets volkomen anders dan geromantiseerd. De dynamische vlotte hand van de schilder en zijn rauwe laag-over-laag verfgebruik vitaliseren het musette-achtige kleurgebruik en de in toetsen neergezette figuratie. Een echte Cottavoz herkent men echter vooral aan het geheimzinnige licht. Dat is geen door de zon voortgebracht schijnsel, maar een gloed die aan de verflagen zelf ontspringt en een helderheid van het canvas zelf. Er zit ook een diepte in zijn schilderijen die Cottavoz verkrijgt door duidelijk aanwezige lagen, aangebracht met een kwast, pallet mes of zelfs zijn vingers.
In ieder schilderij ontvouwt zich onmiskenbaar de invloed van zijn favoriete voorganger Pierre Bonnard: in het streven naar harmonie tussen kleur, vorm en lijn, in het muzikale coloriet. Maar ook in de onderwerpkeuzes: stillevens, landschappen, stadsgezichten, naakten. En natuurlijk in de compositie: wijdse panorama’s, vaak geobserveerd vanuit een nauwe uitkijkpost.
Werk van André Cottavoz bevindt zich in vele privécollecties en musea in binnen- en buitenland.
Als lid van de Nieuwe Figuratieve School van Lyon, opgericht na een groepstentoonstelling in de Zijdestad (1948), was de schilder verzekerd van een vernieuwd theoretisch kader en collega’s die het net als hij graag tegen dominante tegenstromingen opnamen. Cottavoz en zijn medestanders, (ook wel Les Sanzistes genoemd), konden bovendien steeds rekenen op een trouwe achterban van liefhebbers en verzamelaars.
In 1953 kreeg zijn reputatie een impuls door Le Prix Fénéon, een aanmoedigingsprijs van de universiteit van Parijs. In de volgende decennia zou hij uitgroeien tot een alom gerespecteerd schilder en graficus.
Romantisch zijn de olieverfen van Cottavoz absoluut, maar vooral bevrijdend blijmoedig. Dat is iets volkomen anders dan geromantiseerd. De dynamische vlotte hand van de schilder en zijn rauwe laag-over-laag verfgebruik vitaliseren het musette-achtige kleurgebruik en de in toetsen neergezette figuratie. Een echte Cottavoz herkent men echter vooral aan het geheimzinnige licht. Dat is geen door de zon voortgebracht schijnsel, maar een gloed die aan de verflagen zelf ontspringt en een helderheid van het canvas zelf. Er zit ook een diepte in zijn schilderijen die Cottavoz verkrijgt door duidelijk aanwezige lagen, aangebracht met een kwast, pallet mes of zelfs zijn vingers.
In ieder schilderij ontvouwt zich onmiskenbaar de invloed van zijn favoriete voorganger Pierre Bonnard: in het streven naar harmonie tussen kleur, vorm en lijn, in het muzikale coloriet. Maar ook in de onderwerpkeuzes: stillevens, landschappen, stadsgezichten, naakten. En natuurlijk in de compositie: wijdse panorama’s, vaak geobserveerd vanuit een nauwe uitkijkpost.
Werk van André Cottavoz bevindt zich in vele privécollecties en musea in binnen- en buitenland.
Tentoonstellingen
28 September 2008 : Groeps Tentoonstelling19 April 2009 : Art & Antiques Fair 'S-Hertogenbosch
13 December 2009 : Quel Bonheur!
12 January 2011 : Kunstbeurs Realisme'11 te Amsterdam
27 March 2011 : La Grande Parade
24 June 2012 : Zomersalon
